In een kille flat in Utrecht, midden in een stormachtige nacht, stond ik met mijn pup Luna in mijn armen, bloedend en rillend. Ik dacht dat het leven na mijn burnout enkel bestond uit eenzaamheid en stilte, tot deze hond me dwong onvermoede stappen te zetten. Luna bracht me niet alleen uit mijn isolement, maar bracht onverwachts ook mensen dichterbij dan ik ooit had durven hopen.