Het was Bram, een uitgemergelde bruine straathond, die onverwacht mijn leven op z’n kop zette. Door hem moest ik moeilijke keuzes maken—om mijn zoon te confronteren, mijn huis bijna te verliezen en eindelijk voor mezelf op te komen. Wat begon als een zomer vol familieteleurstelling en eenzaamheid, werd dankzij Bram het begin van mijn moed, maar ook mijn verdriet.