Het Onweer, De Hond, En De Laatste Keer Dat Hij Mijn Naam Riep
Met de riem om mijn pols voelde ik Odin’s gewicht op volle kracht trekken, zijn natte vacht schurend tegen mijn koude been. Toen de ambulance met gillende sirenes de straat van mijn flat op racete, wist ik: dit was het kantelpunt. Alles veranderde door een onbeduidende, gevonden hond die in het hart van mijn eenzaamheid storm en hoop bracht.