Het was een stormachtige middag toen ik voor het eerst bloed op de vacht van Max vond. Die hond, die ik uit pure eenzaamheid had geadopteerd na mijn vaders dood, zou mijn leven op een manier veranderen die ik nooit had voorzien. Nooit had ik gedacht dat door hem oude wonden open zouden gaan, maar zonder hem was ik waarschijnlijk nooit verder gekomen dan bittere spijt.