Ik rende, natgeregend en trillend, achter Senna aan door het donker van de Rotterdamse straten terwijl de sirenes verderop gierden. Het moment dat ik haar vond met bloed aan haar poot, besefte ik dat mijn leven niet langer alleen van mijn angst afhing. Door Senna moest ik onomkeerbare keuzes maken: ik brak het contact met mijn beste vriend, verliet voorgoed mijn vaste baan en vroeg eindelijk hulp voor mijn wantrouwen tegenover mensen.