Ik stond in onze hal met mijn jas nog half dichtgeritst toen mijn man de trap afkwam in een outfit die ik niet meer herkende als de man met wie ik veertig jaar had geleefd. Ik voelde schaamte, woede en ook iets wat ik amper durfde toe te geven: hij leefde eindelijk, terwijl ik verstijfde van wat het dorp zou zeggen. Dit is het verhaal van hoe zijn nieuwe vrijheid ons huwelijk, mijn zelfbeeld en onze plek in het dorp op scherp zette.