Ik stond tussen mijn man en mijn dochter in, terwijl ons huis ineens niet langer een veilige plek voelde maar een slagveld. Ik begreep zijn paniek na jaren van overleven en een burn-out, maar ik kon het niet verdragen om ons kind letterlijk zonder dak boven haar hoofd te laten. Hoe hard ik ook probeerde iedereen te redden, uiteindelijk moest ik kiezen welke pijn ik het zwaarst liet wegen.