Mijn leven stortte in toen mijn zoon, Daan, door een fatale fout ons huis kwijtraakte. Ik leefde maandenlang in schaamte en woede, omringd door vreemden, tot ik leerde wat echte vergeving betekent. Dit is mijn verhaal over pijn, verandering en een nieuw begin.
Mijn zoon beloofde altijd dat hij voor mij zou zorgen als ik oud werd. Maar na het tekenen van een paar papieren ben ik alles kwijtgeraakt: mijn huis, mijn zekerheid, mijn vertrouwen in hem. Ik dacht dat het ergste wat een moeder kon overkomen eenzaamheid was, maar verraad door je eigen kind is nog veel pijnlijker.
Na mijn scheiding verloor ik alles wat vertrouwd was: mijn huis, mijn zekerheid, mijn toekomstbeeld. Terwijl ik nu letterlijk en figuurlijk aan een nieuw fundament werk, worstel ik met angst en onzekerheid over mijn nieuwe relatie. Kan ik mezelf toestaan opnieuw te vertrouwen, of herhaal ik dezelfde fouten?