Ik zat aan die lange houten tafel in Frankrijk toen ik hoorde hoe onze oudste vrienden ineens begonnen te praten over wie er nog wel en niet mee mocht op vakantie. Ik voelde mijn maag samenknijpen, omdat ik al maanden wist wat er met Karel aan de hand was, maar ook wist dat zijn trots groter was dan zijn portemonnee. Ik heb die avond moeten kiezen tussen iemand beschermen in stilte of hem in het volle licht zetten, en ik weet nog steeds niet of ik het juiste heb gedaan.