Ik stond met mijn hand nog op de deurklink toen Els alweer zonder echt te wachten naar binnen stapte, met rode ogen en een weekendtas alsof ons huis vanzelf ook het hare was geworden. Ik voelde me verscheurd tussen mijn jarenlange loyaliteit aan haar en de stille woede van mijn man, die na een leven hard werken eindelijk rust wilde in ons eigen huis. Ik vertel hoe een vriendschap van dertig jaar veranderde in iets dat benauwde, en hoe pijnlijk het is als medelijden en grenzen frontaal op elkaar botsen.