Siedziałam na podłodze w kuchni z telefonem mojego męża w dłoniach i czułam, jak coś we mnie pęka po cichu, ale już nie do naprawienia. Myślałam, że zdrada musi mieć zapach obcych perfum i ślad szminki, a okazało się, że wystarczy ekran, kilka nocnych wiadomości i sekrety, do których nie miałam dostępu. Dziś wciąż nie wiem, czy bardziej boli mnie to, co zrobił, czy to, że nadal muszę zdecydować, czy ratować rodzinę, która już nie czuje się jak dom.