Ik zat ineens midden in een ruzie aan mijn eigen eettafel toen ik eindelijk hardop zei dat ik niet meer alles voor onze vriendengroep wilde dragen. Na mijn pensioen leek iedereen te vinden dat ik nu automatisch tijd over had voor oppassen, plannen, bellen en oplossen, terwijl ik me steeds minder vriendin en steeds meer onbetaalde kracht voelde. Het pijnlijkste was nog dat mijn man het eerst niet eens met mij opnam, en juist daardoor moest ik kiezen wie ik nog wilde zijn.