Ik dacht altijd dat onze vriendschap met Henk en Marijke tegen een stootje kon, omdat we al 32 jaar lief en leed deelden. Sinds zij heel strikt leven volgens hun nieuwe politieke en maatschappelijke overtuigingen, voelt elke uitnodiging als een test waar ik voor kan zakken. Mijn man wil de vrede bewaren, maar ik weet niet of ik mezelf nog kan zijn als ik me aan hun voorwaarden moet houden.
Ik zat met mijn handen om een afgekoelde mok thee geklemd toen onze oudste vrienden zeiden dat ze Arend er niet meer bij wilden hebben. Ik snapte hun vermoeidheid, maar ik voelde ook hoe iets in mij brak, omdat ik wist hoeveel deze nieuwe overtuigingen voor hem betekenden. Sinds die avond vraag ik me af hoeveel een vriendschap eigenlijk aankan als iemand op latere leeftijd ineens een ander mens lijkt te worden.
Een vriendschap van veertig jaar staat op het spel door een plotselinge transformatie. Wanneer een vertrouwde kring van vrienden verandert in een vreemde wereld van strikte regels en ultimatums, rijst de vraag: hoe ver ga je om een band te behouden als je daarvoor jezelf moet uitwissen?
Mijn man is door een nieuwe overtuiging volledig veranderd, waardoor onze vriendengroep van veertig jaar hem nu buiten sluit. Ik zit in een onmogelijke spagaat: kies ik voor de loyaliteit aan mijn partner of voor de vrienden die mijn reddingsboei zijn?
Een vriendschap van dertig jaar staat op het spel door de nieuwe overtuigingen van mijn man. Moet hij zijn integriteit opgeven voor de lieve vrede, of riskeren we alles door vast te houden aan onze principes?