Ik dacht dat ik na mijn pensioen eindelijk rust zou voelen, maar in plaats daarvan raakte ik mezelf kwijt. Toen ik onverwacht werd gevraagd als interim-manager in Groningen, voelde het alsof iemand een raam openzette. Mijn man Henk wil dat we nu juist samen thuis blijven, en sinds ik tijdelijk apart wonen noemde, klinkt alles tussen ons anders.
Een vriendschap van veertig jaar staat op het spel door een onmogelijke keuze. Terwijl Greet haar dromen volgt in een conflictgebied, blijft Henk kapot achter. Moet je de persoonlijke groei van de een steunen, ook als dat de totale vernietiging van de ander betekent?
Ik dacht dat ik alleen hoefde te kiezen tussen nog twee jaar werken of eindelijk stoppen, maar het voelde alsof ik moest kiezen tussen wie ik was en wie iedereen vond dat ik moest zijn. Mijn man, mijn kinderen en mijn school trokken allemaal aan mij, en opeens merkte ik hoe leeg het woord ‘vrijheid’ kan klinken als je niet meer weet waar je nog nodig bent. Wat er gebeurde tijdens die ouderavond heeft iets in mij opengebroken waar ik nog steeds geen rustig antwoord op heb.