Ik dacht altijd dat onze vriendschap met Henk en Marijke zo vanzelfsprekend was dat we er nooit woorden aan hoefden te geven. Sinds mijn man minder goed ter been is en zij met pensioen eindelijk overal naartoe willen, merk ik hoe verschillend we naar dezelfde zondagmiddag kijken. Ik ben bang dat ik van hen iets vraag waar ze geen ruimte voor hebben, maar ik weet ook niet hoe ik moet doen alsof het me niets doet.